فرهنگي

بالاتر از جهاد

نویسنده:
از پرداخت به امری مهم تا کلیشه‌سازی از همان امر مهم، همواره راه کوتاهی بوده است...
از پرداخت به امری مهم تا کلیشه‌سازی از همان امر مهم، همواره راه کوتاهی بوده است. به این معنا که اهمیت یک مفهوم، یک حادثه یا یک فریضه در مقاطعی از زمان به قدری برای اقشار مختلف زیاد می‌شود که موج عظیمی از تلاش‌ها برای احیای آن مهم از دست رفته به‌پا می‌خیزد. این چنین می‌شود که تریبون‌های مختلف و جریان‌های گوناگون عزمشان را در یک راه جزم می‌کنند و هر روز از امری می‌گویند و می‌نویسند که در اکثر موارد برای آن حتی مطالعه‌ی خاصی هم نکرده‌اند. در شرایط این‌چنینی به واقع فضا پر می‌شود از حرف‌های تکرار شده‌ای که از میانه‌ی راه، گوش مخاطب را می‌آزارد و نه‌تنها کمکی به نتیجه نمی‌کند بلکه در واقع مانعی بر سر راه به حساب می‌آید. در نهایت این روند، مفهوم یا گزاره‌ی اصلی از خاطر فعالان می‌رود و اصل رقابت جایگزین هدف اولیه می‌شود.
امر به معروف و نهی از منکر یکی از این مفاهیم مظلوم است که در سال‌های اخیر به سبب کثرت فعالیت‌ها و انتشار نوشتارها و گفتارها درباره‌ی آن، تبدیل به یکی از کلیشه‌هایی شده است که سخن گفتن از آن نیازمند احتیاط و سنجش فراوان است. احتیاط در نحوه‌ی بیان و زبان، سنجش درست موضوع و زاویه‌ی نگاه به موضوع، مهم‌ترین بایسته‌های فعالیت در این زمینه است.
با توجه به قرار داشتن در بستری این‌چنینی و وجود پیش‌فرض‌هایی جهت داده شده، بر آن شدیم که بخشی مهم اما مغفول در این فریضه را مورد بررسی بیشتر قرار دهیم...



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code